بيست ماهگي

سلام هستي مامان

واي كه اصلا باورم نميشه بيست ماهه شدي انگار خيلي منتظر اين ماهگرد بودم از وقتي به دنيا اومدي و يكبار قطره آد پريد تو گلوت واي ...............................من وبابايي زود بردميت بيمارستان من تو ماشين حتي توان نگاه كردن به صورت كبودتو نداشتم  بابايي بردت تو و دكترا ازدستش گرفتن وبابا فقط ميگفت بچم خدا رو شكر با گرفتن اكسيژن خوب شدي نميدونم چرا تا امروز اينا رو برات ننوشتم دخترم ولي الان ياد اون روزا افتادم كه فقط از خدا ميخواستم زود بزرگتر شي آخه وقتي شير ميخوردي ميپريد تو گلوت من وبابا هم كلي هول ميشديم ومن هربار به شما ميخواستم شير بدم كلي ايت الكرسي ميخوندم خلاصه بعد ميگفتم كي ميشه بنيتا ديگه شير نپره گلوش كي چهار دست وپا بره كي راه بيوفته كي حرف بزنه كي تولدشو بگيرم واكسن18 ماهگيشو بزنم وحالا بيست ماهگي عددي كه من عاشقشم حالا هم انتظار تولد دو سالگي غافل از اينكه روزها مثل برق سپري ميشن وجاي خودشونو به خاطره ها ميسپارن 

عزيزترينم بيست ماهگيت مبارك

     عسلم اين عكس سه ونيم ماهگيت واي كه فداي چشاي نازت بشم

پي نوشت:متاسفانه رم دوربين توسط بنيتا خانوم شكسته شده و بابا قراره امروز برامون بگيره